Charakterystyka
Lobelia Erinus Sky Blue (Lobelia erinus ‘Sky Blue’) to niska, krzaczasta roślina jednoroczna o pokroju kaskadowym, która tworzy zwarte, obfite kępy. W sprzyjających warunkach dorasta do wysokości 20 cm, a jej pędy mogą zwisać na podobną długość. Jej głównym atutem są liczne, drobne, dwuwargowe kwiaty, które niemal całkowicie zasłaniają liście. Ich kolor to delikatny, pastelowy błękit nieba, który wspaniale komponuje się z innymi roślinami kwitnącymi. Kwitnie niezwykle obficie i nieprzerwanie od maja aż do pierwszych jesiennych przymrozków.
Uprawa i Stanowisko
Lobelia Erinus Sky Blue najlepiej czuje się na stanowisku w pełni słonecznym lub w lekkim półcieniu. Stanowisko z lekkim cieniem w najgorętszej części dnia jest szczególnie korzystne, ponieważ chroni roślinę przed wysychaniem. Preferuje gleby żyzne, próchniczne i stale wilgotne. Jest bardzo wrażliwa na przesuszenie, dlatego tak ważne jest regularne podlewanie. Sadzimy ją do pojemników i na rabaty po 15 maja, gdy minie ryzyko wiosennych przymrozków.
Pielęgnacja
Pielęgnacja lobelii wymaga przede wszystkim regularnego podlewania, ponieważ nie toleruje suszy. W upalne dni może być konieczne podlewanie nawet dwa razy dziennie. Dla zapewnienia obfitego kwitnienia, zaleca się nawożenie raz w tygodniu, stosując płynny nawóz do roślin kwitnących. Chociaż lobelia nie wymaga usuwania przekwitłych kwiatów, przycięcie jej pędów o 1/3 w połowie sezonu może pobudzić ją do ponownego, silnego wzrostu i kwitnienia, jeśli jej wygląd stracił na atrakcyjności.
Zastosowanie
Dzięki swojemu delikatnemu, zwisającemu pokrojowi, Lobelia Erinus Sky Blue jest idealna do uprawy w wiszących koszach, skrzynkach balkonowych i wysokich donicach. Doskonale sprawdza się również na obrzeżach rabat bylinowych jako roślina obwódkowa. Jej jasnobłękitny kolor stanowi świetne tło i wypełnienie dla roślin o większych kwiatach, tworząc w kompozycjach wrażenie lekkości i świeżości.
Zimowanie
Lobelia Erinus Sky Blue jest rośliną jednoroczną w polskim klimacie i nie jest mrozoodporna. Nie zimuje w gruncie, dlatego po pierwszych jesiennych przymrozkach należy ją usunąć. Wiosną sadzi się nowe, młode sadzonki.
